Σε συνέχεια του προηγούμενου άρθρου μου σας παρουσιάζω κάποιες τεχνικές ή τρόπους γείωσης. Μπορεί να δείτε ότι σας ταιριάζει περισσότερο κάποια ή να εναλλάσσετε τις ασκήσεις ανάλογα με το τι αισθάνεστε καλύτερο για εσάς την συγκεκριμένη στιγμή.
Τις συγκεκριμένες ασκήσεις μπορείτε να τις κάνετε καθημερινά για βέλτιστα αποτελέσματα ή όταν αισθάνεστε πιεσμένοι και αγχωμένοι. Πάρτε τον χρόνο σας, αποσυνδεθείτε από οτιδήποτε μπορεί να σας αποσπάσει την προσοχή όπως τηλέφωνα, κόσμο γύρω κτλ.
- Περπάτημα με γυμνά πόδια
Περπατήστε με γυμνά πόδια στο χώμα, στην παραλία για τουλάχιστον μισή ώρα. Το θετικά φορτισμένο σας σώμα θα αποβάλλει στην Γη τα περίσσια ηλεκτρόνια και θα φορτιστεί με τα αρνητικά ηλεκτρόνια της Γης. (τα θετικά φορτισμένα ηλεκτρόνια είναι υπεύθυνα για φλεγμονές και δημιουργία ελεύθερων ριζών και οξείδωσης των κυττάρων.)
- Άσκηση γείωσης σε καρέκλα
Α) Καθισμένοι σε μια καρέκλα, έχοντας την πλάτη ίσια και ακουμπισμένη στην πλάτη της καρέκλας, τα γυμνά σας πόδια σε ορθή γωνία και σε καλή επαφή με το πάτωμα (ολόκληρο το πέλμα να ακουμπά), κλείστε τα μάτια και ξεκινήστε να παρατηρείτε την αναπνοή της για 1 λεπτό.
Αισθανθείτε μέσα στο σώμα σας. Νιώστε το σώμα σας.
Έπειτα νιώστε πώς είναι τα πέλματά σας που ακουμπούν στο πάτωμα. Το βάρος τους.
Εστιάστε την προσοχή σας εκεί. Έχετε κάποιες αισθήσεις? Κάποιον πόνο ή κάποιο μούδιασμα?
Ποια η θερμοκρασία τους και ποια η θερμοκρασία του πατώματος?
Ίσως νιώθετε τον αέρα που ακουμπά το πάνω μέρος τους.
Νιώστε πόσο στέρεο είναι το πάτωμα, πόσο σκληρό. Μπορείτε να πιέσετε τα πέλματα σας προς τα κάτω για να μεγεθύνετε την αίσθηση.
Νιώστε πώς το πάτωμα σας στηρίζει.
Β) Έπειτα εστιάστε την προσοχή σας στο μέρος του σώματος σας που ακουμπά στο κάθισμα της καρέκλας, δηλαδή στην λεκάνη, της γοφούς και της μηρούς.
Αναπνεύστε.
Νιώστε την πίεση που ασκεί το σώμα σας στην καρέκλα στα συγκεκριμένα σημεία.
Υπάρχει κάποιος πόνος ή κάποια άλλη αίσθηση?
Ποια η θερμοκρασία?
Αισθάνεστε τα ρούχα σας που ακουμπούν ή πιέζουν σημεία του σώματός σας?
Τώρα επεκτείνετε την προσοχή σας στο πώς τα πόδια της καρέκλας στηρίζουν το κάθισμα σας, και κατ’ επέκταση εσάς και στην επαφή των ποδιών της καρέκλας στο πάτωμα. Τι αίσθηση σας αφήνει αυτή η επίγνωση?
Γ) Τέλος μετακινήστε την προσοχή σας στην αίσθηση που έχει η πλάτη σας που ακουμπά στην πλάτη της καρέκλας. Τι παρατηρείτε?
Ποια η πίεση που ασκείται στα διάφορα σημεία της πλάτης σας?
Ποια η θερμοκρασία?
Κάποιο σφίξιμο ή βάρος?
Αναπνεύστε και νιώστε όλο σας το σώμα, όλα του τα σημεία που εστιάσαμε πριν, στο τώρα. Κάντε ένα γρήγορο σκανάρισμα σε όλα αυτά τα σημεία και αισθανθείτε πως το σώμα σας είναι στο εδώ και τώρα, σε αυτόν τον χώρο, και εσείς βιώνετε την εμπειρία του μέσα από την παρατήρηση.
Τελειώστε την άσκηση διακρίνοντας τις διαφορές στο σώμα, στο συναίσθημα και στον νου σε σχέση με την αρχική κατάστασή σας.
- Άσκηση γείωσης σε όρθια θέση
Σταθείτε όρθιοι με γυμνά πόδια στο πάτωμα. Τα πόδια πρέπει να ‘ναι λίγο πιο ανοιχτά από το άνοιγμα των ώμων και η εξωτερική τους πλευρά να είναι παράλληλη, πράγμα που σημαίνει ότι όπως τα βλέπουμε θα φαίνονται σαν να κοιτάνε λίγο προς τα μέσα.
Λυγίζουμε ελαφρώς τα γόνατα και η λεκάνη μας τείνει να κοιτά προς τα πίσω, όπως όταν πάμε να κάτσουμε σε μια καρέκλα. Θα πρέπει να αισθάνεστε την λεκάνη σας χαλαρή σε αυτήν τη θέση, είναι μια φυσική για το σώμα θέση, δεν κάνουμε λόρδωση και γενικώς, δεν πιέζουμε το σώμα μας να κάνει κάτι που είναι επώδυνο για αυτό.
Το πάνω μέρος του σώματος είναι χαλαρό (ώμοι, αυχένας, σιαγόνες) και στηρίζεται στα λυγισμένα πόδια.
Το πηγούνι είναι παράλληλο προς το έδαφος, που σημαίνει ότι συνήθως φέρνουμε λίγο προς τα μπροστά το κεφάλι, ή λίγο προς τα πίσω, αναλόγως της φυσικής του κλίσης.
Το στόμα ελαφρώς ανοικτό και αναπνέουμε και εκπνέουμε από το στόμα. Στην εκπνοή μπορούμε να βγάζουμε και ήχους όπως: Αααααα.
Τα μάτια ενεργά εστιάζουν σε συγκεκριμένο σταθερό σημείο απέναντι.
Επιτρέπουμε σε οποιαδήποτε αίσθηση στο σώμα να υπάρχει , όπως τρεμούλιασμα ή μούδιασμα στα πόδια. Είναι όλα φυσικά, αφήστε τα να υπάρχουν.
Μείνετε στη θέση για 2-3 λεπτά αρχικά και έπειτα μπορείτε να αυξήσετε το χρόνο σταδιακά μέχρι και 20 λεπτά.
Είναι σημαντικό να αναπνέουμε από το στόμα καθ’ όλη τη διάρκεια της άσκησης και να κοιτάμε ενεργητικά το σημείο εστίασης απέναντί μας, γιατί αυτό μας βοηθά να είμαστε στο σώμα μας, να είμαστε στο τώρα και έτσι μπορούμε με την συνείδησή μας να επεξεργαστούμε οποιοδήποτε ερέθισμα έχουμε. Δεν θέλουμε να μπει ο νους και το σώμα στον αυτόματο όπως σε πολλές άλλες φάσεις στην μέρα μας. Θέλουμε επίγνωση και επαφή με ολόκληρο το σώμα. Είμαστε συνεχώς συνειδητοί παρατηρώντας το σώμα μας για τυχόν αλλαγές ώστε να το επαναφέρουμε στη σωστή του προαναφερόμενη θέση.
Η άσκηση αυτή φορτίζει ενεργειακά το σώμα, μας φέρνει σε επαφή με το περιβάλλον και αναπτύσσει την αίσθηση ότι πατάμε γερά στο έδαφος.
- Βγάζοντας ρίζες
Όρθιοι ή καθιστοί σε μια καρέκλα, με τα δυο πόδια να ακουμπούν καλά στο έδαφος, η πλάτη ίσια και το σώμα χαλαρό εστιάζουμε την προσοχή μας στα πέλματά μας.
Αναπνέουμε για λίγο έτσι.
Έπειτα φανταζόμαστε ότι από τα πέλματά μας βγαίνουν χοντρές ρίζες οι οποίες απλώνονται προς τα κάτω , βαθιά, όλο και πιο βαθιά μέχρι να φτάσουν στο κέντρο της Γης. Βλέπουμε, αν μας βοηθάει, όλη την διαδρομή, πώς απλώνονται στα διάφορα στρώματα της γης και πως βαθαίνουν όλο και πιο πολύ. Η Γη τις καλοδέχεται, τις αγκαλιάζει, τις τρέφει. Όταν οι ρίζες μας φτάσουν στο κέντρο της Γης, τότε αφηνόμαστε στις αισθήσεις της ενδυνάμωσης, της ασφάλειας, της σταθερότητας, της θρέψης που αυτή μας προσφέρει. Νιώθουμε τα πόδια μας σαν προέκταση της Γης. Όπως τα δέντρα είναι γειωμένα μέσα από τις ρίζες τους έτσι και εμείς έχοντας βρει το σημείο αναφοράς μας, μπορούμε να αντέξουμε τους ανέμους χωρίς να ξεριζωθούμε συναισθηματικά και ψυχικά. Με εξάσκηση, αυτή η άσκηση μπορεί να γίνεται όπου και αν βρισκόμαστε . Επίσης αν το θέλουμε ή το έχουμε ανάγκη μπορούμε να έχουμε επίγνωση «των ριζών μας» καθ’ όλη τη διάρκεια της μέρας.
Αυτή η άσκηση, παρόλο που είναι βασισμένη στην φαντασία με εξάσκηση, μπορεί να φέρει εξαιρετικά αποτελέσματα. Εξάλλου ο εγκέφαλός μας δεν αντιλαμβάνεται την διαφορά μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας (με την φαντασία ενεργοποιούνται οι ίδιες περιοχές του εγκεφάλου που ενεργοποιούνται και όταν βλέπουμε στ’ αλήθεια αυτό το αντικείμενο).
- Σύνδεση αφαλού με τη Γη
Παρομοίως με την προηγούμενη άσκηση, ξεκινάμε όρθιοι ή καθιστοί. Παίρνουμε λίγο χρόνο να έρθουμε σε επαφή με το σώμα μας και την αναπνοή μας. Εισπνέουμε και εκπνέουμε συνειδητά.
Νιώθουμε τα πέλματά μας να ακουμπούν γερά στο έδαφος.
Έπειτα φανταζόμαστε ότι από τον αφαλό μας βγαίνει ένα χοντρός λώρος που κατευθύνεται προς το κέντρο της γης. Όπως και στην προηγούμενη άσκηση βλέπουμε την διαδρομή προς τα κάτω, περνώντας όλα τα στρώματα της Γης, πηγαίνοντας όλο και πιο βαθιά μέχρι να φτάσουμε στο κέντρο της.
Νιώστε την δύναμη και την θρεπτική ενέργεια της Γης να ανεβαίνει προς τα πάνω μέσω αυτού του λώρου.
- Αγκαλιάζω ένα δέντρο
Σε συνδυασμό με την πρώτη άσκηση, περπατώντας στο βουνό ή στην παραλία, όπου βρείτε ένα δέντρο που να σας αρέσει, καθίστε σιωπηλά από κάτω του, ή καλύτερα αγκαλιάστε το.
Αναπνέετε συνειδητά, νιώθοντας ότι εισπνέετε και εκπνέετε μαζί με το δέντρο. Στην εισπνοή νιώστε ότι ρουφάτε μέσα σας την ενέργεια του δέντρου και στην εκπνοή αισθανθείτε ότι γίνεστε ένα με το δέντρο. Αφεθείτε σε αυτήν την εμπειρία. Βρείτε τους ρυθμούς σας και συντονιστείτε. Μείνετε για όσο χρειάζεται.
Στο τέλος ευχαριστήστε το δέντρο που σας επέτρεψε να έχετε αυτήν την εμπειρία μαζί του.
Τα δέντρα είναι μορφές συγκεντρωμένης γειωμένης ενέργειας. Αυτή η ενέργεια μπορεί να περάσει πολύ εύκολα σε εμάς.
Τα δέντρα μπορεί να έχουν θετικές επιπτώσεις στην ψυχική και σωματική μας υγεία. Γιατροί σε Αμερική, Ολλανδία και Νορβηγία συνταγογραφούν οικοθεραπεία (σύγχρονη μορφή ψυχοθεραπείας) αντί για φάρμακα ή συμπληρωματικά με αυτά. Η επαφή με την φύση θεραπεύει.
- Σωματική εργασία ή άσκηση
Ο πιο απλός τρόπος για να γειωθείτε. Είτε καθαρίζετε το σπίτι είτε ασχολείστε με τον κήπο οι δουλειές αυτές επαναφέρουν την επαφή με το σώμα και όπως ξέρουμε, όταν είμαστε γειωμένοι σημαίνει ότι είμαστε μέσα στο σώμα, συνειδητοί και σε επαφή με τις αισθήσεις μας και το περιβάλλον. Σημαντικό λοιπόν εδώ είναι να μην κάνουμε αυτές τις δουλειές ασυναίσθητα, αλλά να είμαστε προσηλωμένοι, παρόντες.
Ένας άλλος τρόπος είναι η σωματική άσκηση, όπως το τρέξιμο, η ποδηλασία, η κολύμβηση και γενικότερα αθλήματα που ανεβάζουν τους παλμούς της καρδιάς.